Ból w dole brzucha u starszej osoby – co może oznaczac?

Ból w dole brzucha u starszej osoby - co może oznaczac?

Diagnoza lekarza dotycząca twojego bólu może być inna niż twoja, ale może on pomóc ci zrozumieć jego przyczynę. Poniżej znajdziesz wyjaśnienie niektórych z najczęstszych przyczyn bólu brzucha u osób starszych oraz kilka pomocnych wskazówek. Choroba uchyłkowa, nawracające infekcje dróg moczowych, dyspepsja czynnościowa i migotanie przedsionków to możliwe przyczyny Twojego bólu.

Choroba uchyłkowa

Choć nikt nie wie dokładnie, co powoduje chorobę uchyłkową, wiele osób uważa, że jest ona wywoływana przez osłabioną tkankę łączną w jelitach. W rzeczywistości ściany jelita mogą ulegać falistym ruchom, które mogą prowadzić do tego schorzenia. Co ciekawe, osoby starsze są o wiele bardziej narażone na rozwój tej choroby niż osoby młodsze. Choć przyczyna nie jest znana, to wiek jest najczęstszym czynnikiem ryzyka. U osób starszych ryzyko zachorowania jest wyższe, zwłaszcza jeśli w rodzinie występowały przypadki tej choroby. Sugeruje się również, że genetyka odgrywa rolę w rozwoju choroby i że około 40% przypadków jest dziedzicznych.

Najczęstszym objawem jest ból w podbrzuszu, zwłaszcza po lewej stronie. U niektórych osób występują również wzdęcia i krew w stolcu. Inne objawy to zmiana nawyków jelitowych, wypróżnienia i krwawienie. Objawy te jednak rzadko są trwałe. W wielu przypadkach diagnozę zapalenia uchyłków stawia się na podstawie dokładnego badania fizykalnego, które pozwoli zidentyfikować podstawową przyczynę objawów.

Diagnozę zapalenia uchyłków stawia się na podstawie kombinacji oznak i objawów. Może być konieczna biopsja, kolonoskopia lub inne procedury diagnostyczne. Powszechnym badaniem potwierdzającym diagnozę zapalenia uchyłków jest lewatywa barowa. Procedura ta wykorzystuje giętki teleskop do obejrzenia jelita grubego. Podczas tej procedury uchyłki mogą być widoczne jako wypełnione barium woreczki wystające ze ściany okrężnicy. Zapalenie uchyłków może również spowodować infekcję w całej jamie brzusznej, a nawet doprowadzić do założenia rurki.

Objawy zapalenia uchyłków są często podobne do objawów zespołu jelita drażliwego. Leczenie zapalenia uchyłków ma na celu złagodzenie bólu i zapobieganie dalszym powikłaniom. Należy stosować dietę bogatą w błonnik, zawierającą dużą ilość owoców i warzyw oraz pełne ziarna. Pokarmy te mogą zmniejszyć ryzyko wystąpienia zapalenia uchyłków, a także całkowicie mu zapobiec.

Nawracające infekcje dróg moczowych

Istnieje kilka czynników ryzyka nawracających infekcji dróg moczowych u osób starszych. Dwa najczęstsze z nich to zakażenie układu moczowego i operacja układu moczowego. Jednak zakażenie układu moczowego może być też spowodowane kilkoma innymi schorzeniami. Objawy zakażenia to ból pleców lub lędźwi, wysoka gorączka, wymioty lub dezorientacja. Objawy te powinny jednak ustąpić po zastosowaniu odpowiedniego leczenia infekcji. W niektórych przypadkach starsza osoba może w ogóle nie wykazywać żadnych objawów infekcji.

Nawracające infekcje dróg moczowych u osób starszych są wywoływane przez tę samą bakterię. Dwie kolejne próbki moczu z wynikiem dodatnim na obecność tego samego patogenu mogą wskazywać na bezobjawową bakteriurię. Częstość występowania bezobjawowej bakteriurii waha się od 17% do 50% u kobiet i od 6% do 34% u mężczyzn. Ryzyko nawrotu zwiększa się wraz ze stanem funkcjonalnym i używaniem cewników Foleya.

Antybiotyki powinny być przepisane tak szybko, jak to możliwe. Leczenie powinno trwać co najmniej trzy dni, a profilaktyka powinna być kontynuowana w domu. Jednak przed przerwaniem leczenia profilaktycznego należy zasięgnąć porady lekarza. Ryzyko nawrotu choroby i oporności na antybiotyki może wzrosnąć, jeśli antybiotyki zostaną wcześnie odstawione. Nie należy jednak zwlekać z leczeniem zakażenia dróg moczowych. Symptomatyczne złagodzenie objawów można osiągnąć za pomocą paracetamolu lub ibuprofenu, które mogą uśmierzyć ból i obniżyć gorączkę. W niektórych przypadkach może być również konieczne wykonanie badania obrazowego pęcherza moczowego, żeby zdiagnozować przyczynę zakażenia.

Na szczęście antybiotyki są skuteczną metodą leczenia tego schorzenia. Raz zdiagnozowane antybiotyki mogą wyleczyć infekcje dróg moczowych i złagodzić objawy. Nieleczone zakażenie układu moczowego u osób starszych może prowadzić do sepsy, czyli potencjalnie zagrażającego życiu zakażenia krwi. Nieleczone zakażenie może prowadzić do powikłań, takich jak niewydolność nerek, sepsa, a nawet niewydolność nerek.

Bezobjawowe zapalenie układu moczowego u osoby starszej może być trudne do zdiagnozowania, ponieważ nie ma klasycznych objawów. Co więcej, bakteriuria może utrzymywać się nawet bez innych objawów, co komplikuje ocenę innych cech klinicznych. Dlatego w przyszłych badaniach należy opracować kliniczną definicję UTI, która będzie oparta na dowodach. W międzyczasie należy rozważyć bardziej skuteczne leczenie zakażenia układu moczowego u osób starszych.

Zobacz też:  Czerwony język u starszej osoby - co może oznaczać?

Dyspepsja czynnościowa

Choć dokładna przyczyna dyspepsji czynnościowej nie jest znana, wysuwane są pewne hipotezy. Należą do nich nadmierne wydzielanie kwasu, zapalenie żołądka i alergie pokarmowe. Inne możliwe przyczyny to stres, czynniki związane ze stylem życia i efekty uboczne leków, takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Niektórzy ludzie doświadczają objawów bez wyraźnej przyczyny. Dla tych osób dyspepsja czynnościowa może być źródłem frustracji.

Do najczęstszych objawów dyspepsji czynnościowej należą: wczesne uczucie sytości, wzdęcia i ból w nadbrzuszu. Objawy te mogą być mylone z zespołem jelita drażliwego i chorobą refluksową żołądkowo-przełykową. Diagnoza wymaga wykluczenia strukturalnej choroby przewodu pokarmowego. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, konieczne jest przeprowadzenie dalszych badań, w tym gastroskopii. Chociaż nie ma lekarstwa na dyspepsję czynnościową, możliwości leczenia są różne.

Większość osób cierpiących na tę dolegliwość nie ma oczywistej przyczyny. Jednak często zdarza się, że objawy powracają z czasem, a lekarze nie są w stanie wskazać konkretnej przyczyny. Ponieważ objawy są często uporczywe i niespecyficzne, mogą przeszkadzać w codziennych czynnościach. Często leczenie dyspepsji czynnościowej polega na zmianie diety i podaniu krótkiego leku. Jeśli u danej osoby występują objawy dyspepsji czynnościowej, lekarz zaleci zmianę diety, która pomoże złagodzić ból i dyskomfort.

Chociaż FD jest często trudna do zdiagnozowania, lekarze mogą pomóc w jej leczeniu. Pierwszym krokiem jest zbadanie obecności bakterii znanej jako H. pylori, która może powodować zapalenie żołądka i jelita cienkiego. W razie potrzeby mogą zostać przepisane antybiotyki. Jeśli nie wystąpią żadne objawy, pacjent zostanie poddany procedurze diagnostycznej, która obejmuje tomografię komputerową lub ultrasonografię jamy brzusznej.

Chociaż pacjenci z FD byli podobni pod względem bólu i odczuwania, byli bardziej wrażliwi na rozciąganie żołądka niż osoby z grupy kontrolnej. Ponadto pacjenci z FD mieli niższy próg pełności, bólu i dyskomfortu. Objawy rozciągnięcia żołądka nie były takie same, jak u zdrowych ochotników. Symptomy rozpierania żołądka były zgłaszane częściej niż u pacjentów z organiczną dyspepsją.

Migotanie przedsionków

Lekarze pogotowia ratunkowego mają do czynienia z coraz większą liczbą starszych pacjentów, którzy cierpią z powodu bólu brzucha. Ta populacja pacjentów jest bardziej narażona na rozwój choroby ze względu na swój wiek. Rozsądnym wiekiem wyjściowym dla tej populacji jest 60 lat. Starsza osoba odczuwająca ból brzucha powinna zostać zbadana przez lekarza, jeśli nie jest pewna, czego szukać. Choroba ta dotyka około jednego procenta populacji Stanów Zjednoczonych. Objawy i czynniki ryzyka rozwoju choroby różnią się znacznie w zależności od przyczyny bólu.

Leki antyarytmiczne mogą pomóc w skróceniu czasu trwania i zmniejszeniu częstotliwości epizodów migotania przedsionków. Chociaż nie jest znane lekarstwo na tę chorobę, leki antyarytmiczne mogą pomóc w łagodzeniu objawów i zmniejszeniu ryzyka dalszych uszkodzeń. Wiadomo, że leki te mają skutki uboczne i powinny być stosowane tylko wtedy, gdy zaleci to lekarz. Zanim zdecydujesz się na plan leczenia, powinieneś omówić z lekarzem wszystkie opcje.

Choć większość przypadków migotania przedsionków pozostaje nierozpoznana, objawy mogą być oznakami ostrzegawczymi tego zaburzenia. Serce nie pompuje prawidłowo krwi, co może prowadzić do udaru lub innych poważnych problemów zdrowotnych. Oprócz bólu w nadbrzuszu, migotanie przedsionków może powodować kołatanie serca, duszności i osłabienie. Objawy te mogą być przejściowe lub powracać z czasem.

Nieleczone migotanie przedsionków może prowadzić do tworzenia się skrzepów krwi w lewej górnej komorze serca. Zakrzepy te mogą przedostać się do mózgu i spowodować udar. W zależności od wieku i współistniejących chorób, choroba ta może wpłynąć na twoje życie i utrudnić ci prowadzenie szczęśliwego i spełnionego życia. Lekarz przepisze ci leki, które pomogą ci zapobiegać tworzeniu się zakrzepów krwi.

Niezależnie od przyczyny migotania przedsionków, pacjenci powinni być jak najszybciej poddani ocenie i leczeniu. Jeśli objawy nie ustępują po kilku tygodniach, lekarz pogotowia powinien skonsultować się z kardiologiem. Jeśli objawy nie są poważne, pacjent może zostać odesłany do domu z lekami. W poważnych przypadkach można wykonać kardiowersję, aby przywrócić sercu normalny rytm. Jednak po poddaniu się temu zabiegowi wielu starszych pacjentów musi przyjmować leki przeciwzakrzepowe przez co najmniej trzy tygodnie, a w przyszłości może być konieczna operacja.

Podobne Tematy:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Związane stanowiska