Krótki staż pracy a emerytura – jaki jest najniższy staż pracy do emerytury?

Krótki staż pracy a emerytura - jaki jest najniższy staż pracy do emerytury?

Przerwy w karierze w połowie życia, wczesne ambicje zawodowe i zatrudnienie na stanowiskach z prywatnym zabezpieczeniem emerytalnym to wszystko potencjalne przyczyny krótkoterminowej niepewności zatrudnienia, ale kilka czynników może pogorszyć sytuację. Poniższe artykuły omawiają te kwestie i ich implikacje dla emerytur. Artykuły te zawierają również wskazówki dla osób rozważających przerwanie kariery zawodowej. Omówiono w nich kilka ważnych czynników, które powinieneś rozważyć przed podjęciem decyzji, jak postąpić w danej sytuacji. Czytaj dalej, by dowiedzieć się, jak możesz zabezpieczyć się na przyszłość.

Przerwanie kariery w połowie życia

Kariera kobiet zazwyczaj ulega większym zakłóceniom niż kariera mężczyzn. Kobiety doświadczają dłuższych przerw w zatrudnieniu niż mężczyźni i są zwykle mniej zabezpieczone finansowo. Ponadto mają mniejszy majątek emerytalny. Wpływ przerw w karierze na majątek emerytalny może mieć katastrofalne skutki dla przyszłego bezpieczeństwa ekonomicznego kobiet. Ostatnie badania sugerują, że kariery kobiet są bardziej narażone na przerwy niż kariery mężczyzn. Niezależnie od długości przerwy, ważne jest, by zrozumieć, jak długo może ona trwać.

Doświadczenia zawodowe mężczyzn charakteryzowały się mniejszą liczbą przerw w połowie życia. Duża część mężczyzn pozostawała na rynku pracy nieprzerwanie w wieku od 35 do 54 lat. Natomiast prawie połowa kobiet była poza rynkiem pracy przez rok lub dłużej i spędziła prawie jedną trzecią połowy życia, pracując w niepełnym wymiarze godzin. Ponadto kobiety spędzały znacznie mniej czasu niż mężczyźni na stanowiskach z prywatnym ubezpieczeniem emerytalnym i o niższym statusie zawodowym.

W badaniu sprawdzono również związek między długością przerwy w zatrudnieniu a prawdopodobieństwem preferencji dotyczących zatrudnienia w późniejszym okresie życia. Badanie miało na celu ustalenie, czy przerwy w karierze zawodowej w połowie życia wpływają na prawdopodobieństwo powrotu do poprzedniego zatrudnienia, a jeśli tak, to jak długo powinna trwać przerwa w zatrudnieniu. Wyniki badania sugerują, że kobiety, które wybierają zawody o wyższym odsetku kobiet wśród zatrudnionych, mają większe szanse na powrót do pracy po przerwie. Ostatecznie, w przypadku wyboru kariery przez kobiety bardziej prawdopodobne jest, że doświadczenia zawodowe będą krótkotrwałe, podczas gdy w zawodach zdominowanych przez mężczyzn może istnieć zwiększona presja na szybki powrót do pracy.

Wczesne aspiracje zawodowe

Choć związek między wczesnymi aspiracjami zawodowymi a późniejszymi preferencjami co do kariery nie jest jasny, prawdopodobnie będzie miał wpływ na starszych Amerykanów, którzy zbliżają się do emerytury. Wczesne aspiracje zawodowe wiążą się z niższym dobrostanem psychicznym, szczególnie wśród osób, które nie mają sprecyzowanych aspiracji zawodowych oraz kobiet z aspiracjami domowymi. Mimo to korzyści wynikające z wczesnych aspiracji zawodowych wydają się przeważać nad negatywnymi konsekwencjami.

W połowie życia kobiety, które mają mniejsze szanse na realizację swoich aspiracji zawodowych niż te, które wyraziły je wcześniej, częściej pozostają w pracy na niepełny etat. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku kobiet, które nie wyraziły żadnych aspiracji zawodowych w wieku 35-36 lat i nie zgłosiły chęci pozostania w sile roboczej do czasu osiągnięcia wieku średniego. Co więcej, kobiety, które nie wyraziły aspiracji zawodowych, miały mniejsze szanse na zatrudnienie w wieku 53-54 lat niż te, które to zrobiły.

Członkostwo w związkach zawodowych

Amerykańska Federacja Pracy (American Federation of Labor) szacuje, że około 13,1 miliona pracowników jest objętych umowami związkowymi. Ostatni raport Economic Policy Institute pokazuje, że związki zawodowe mają wpływ na wynagrodzenia zarówno pracowników zrzeszonych w związkach, jak i niezrzeszonych. Według EPI członkostwo w związkach przyczynia się do wzrostu płac zarówno pracowników zrzeszonych, jak i niezrzeszonych. Ale dane pokazują też, że członkostwo w związkach zawodowych różni się znacznie w zależności od wieku i zawodu. Oto spojrzenie na różnice w składce emerytalnej i płacowej pomiędzy pracownikami związkowymi i niezrzeszonymi.

Według Pew Research Center mężczyźni są bardziej skłonni do przynależności do związków niż do pracowników niezrzeszonych. W rzeczywistości mężczyźni pracujący w związkach zarabiają o 17,2% więcej niż ich koledzy niezrzeszeni w związkach. I odwrotnie, biali pracownicy niezrzeszeni w związkach zawodowych zarabiają o 9,6% więcej niż ich związkowi koledzy. W badaniu uwzględniono wykształcenie, doświadczenie zawodowe, płeć, status obywatelski, branżę i zawód. A ponieważ dane zostały zebrane od wszystkich pracowników w wieku 16 lat i starszych, mężczyźni są częściej zrzeszeni w związkach zawodowych niż kobiety.

Ustawodawstwo to zostało uchwalone w 1932 roku. Była to tymczasowa koalicja pomiędzy zorganizowaną siłą roboczą a liberałami. Jej sponsorami byli postępowi republikanie George Norris i Fiorello LaGuardia. Popierała ona negocjacje zbiorowe i zabraniała pracodawcom zakazywania nowym pracownikom wstępowania do związków zawodowych. Ograniczała też stosowanie nakazów pracowniczych i przewidywała, że pracodawcy mogą pozywać związki zawodowe tylko wtedy, gdy mają niezbite dowody na ich zaangażowanie.

Zobacz też:  Jak jest wypłacana emerytura z góry czy z dołu

Zatrudnienie w zawodach, które zapewniają prywatne zabezpieczenie emerytalne

Bureau of Labor Statistics dostarcza niesamowitej liczby przygnębiających i interesujących statystyk. Jedna z nich dokumentuje kurczący się odsetek pracowników sektora prywatnego objętych ubezpieczeniem emerytalnym. Obecnie tylko 18% pracowników jest objętych ubezpieczeniem, podczas gdy na początku lat 90. było to ponad 35%. Niestety, sytuacja będzie się tylko pogarszać. Jeśli pracujesz w zawodzie, który wymaga opłacania składek na prywatny plan emerytalny, lepiej nie być nim objętym, niż pracować bez takiego świadczenia.

Wiele firm oferuje pracownicze prywatne programy emerytalne. Pracownicze prywatne programy emerytalne to programy o zdefiniowanej składce, które są organizowane przez pracodawcę. Programy te różnią się formą, ale większość z nich działa w podobny sposób. Zarówno pracownicy, jak i pracodawcy regularnie wpłacają składki do planu emerytalnego, a instytucja finansująca inwestuje te środki na giełdzie lub w inne aktywa. Pracodawcy są prawnie zobowiązani do zapisania swoich pracowników do tych planów, kiedy mają 22 lata i zarabiają więcej niż 10 000 PS.

Wiek emerytalny

Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych ganił pracodawców za ograniczanie zatrudnienia do osób w określonym wieku. Jednak ustawa ADEA jest częścią federalnej gwarancji praw obywatelskich od dziesięcioleci, a w ostatnich latach jej ochrona została rozszerzona przez federalne sądy apelacyjne i Sąd Najwyższy USA. Pomimo tych poważnych zmian wiek emerytalny w przypadku krótkiego stażu pracy pozostaje ważną kwestią dotyczącą praw obywatelskich.

To, czy takie doświadczenia przyczyniają się do zróżnicowania wieku emerytalnego, czy nie, zależy od poziomu wykształcenia i wcześniejszych doświadczeń zawodowych danej osoby. Jednak wczesne doświadczenie zawodowe respondenta może stanowić pośrednie źródło zróżnicowania wieku emerytalnego. Osoby z wykształceniem tylko średnim były częściej wykluczane z badania, a osoby, które zmarły przed badaniem również były wykluczane. Nieobecność tych osób może jednak wpłynąć na ogólne wyniki.

Wielu starszych pracowników kontynuuje pracę po osiągnięciu tradycyjnego wieku emerytalnego. Mogą to robić z konieczności lub mogą zdecydować się na kontynuowanie pracy. Tak czy inaczej, starsi pracownicy, którzy mają dobrą pracę i cieszą się dobrym zdrowiem, mogą chcieć pracować tak długo, jak to możliwe. Poza tymi powodami, przed podjęciem decyzji o kontynuowaniu pracy najlepiej jest skonsultować się z doradcą podatkowym. W większości przypadków zaleca się jednak, by pracować tak długo, jak to możliwe, nawet jeśli jest to tylko krótki okres czasu.

Wpływ zatrudnienia w niepełnym wymiarze godzin na stabilność zatrudnienia w połowie życia

Wpływ zatrudnienia w niepełnym wymiarze godzin na realizację preferencji dotyczących pracy w pełnym wymiarze godzin jest niewielki. Jednak kobiety, które doświadczyły wymuszonej utraty pracy we wcześniejszym okresie życia, są dwa razy bardziej zagrożone niż te, które tego nie zrobiły. Ponadto, zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy jest negatywnie związane z realizacją preferencji dotyczących pracy na pełen etat w połowie życia. Nawet po uwzględnieniu mediatorów związki te pozostały istotne. Jednak mała liczebność próby utrudnia oszacowanie współczynników.

Wyniki badania sugerują, że kobiety, które mają bardziej nieregularny model zatrudnienia w połowie życia, częściej realizują swoje preferencje dotyczące pracy w niepełnym wymiarze godzin. Te, które miały mniejszą liczbę miejsc pracy w połowie życia i wykonywały zawody o niższym statusie, częściej realizują swoje preferencje dotyczące zatrudnienia w niepełnym wymiarze godzin. Jednak kobiety o wyższym statusie zawodowym częściej realizują swoje preferencje dotyczące zatrudnienia w niepełnym wymiarze godzin niż te, które pracowały nieprzerwanie przez cały okres aktywności zawodowej.

Inne badanie sugeruje, że zatrudnienie na niepełny etat jest związane ze stabilnością zatrudnienia w połowie życia. Kobiety, które były zatrudnione przez dłuższy okres czasu i nie wstąpiły do związku zawodowego w wieku 35 lat, mają mniejsze szanse na pracę w wieku 53-54 lat. Natomiast kobiety, które nie wyraziły swoich aspiracji zawodowych w wieku 35-36 lat, miały mniejszą stabilność zatrudnienia w połowie życia. Podobnie kobiety pracujące na niepełny etat doświadczały mniejszej stabilności zatrudnienia niż ich rówieśniczki.

Podobne Tematy:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Związane stanowiska